1 2 3 4 5 ... 14 >>

Romeo i Julia
Уильям Шекспир

Romeo i Julia
William Szekspir

William Shakespeare to wybitny pisarz, aktor i reformator teatru z przełomu XVI i XVII wieku. Wiele z jego dramatów jest znanych i wystawianych na całym świecie, on sam zaś jest jednym z najczęściej tłumaczonych pisarzy anglojęzycznych w historii.

<i>Romeo i Julia</i>, to, obok Hamleta i Makbeta najbardziej znana tragedia Shakespeare’a. Motyw dwóch skłóconych rodzin i dwojga kochanków, którzy mimo przeciwności losu pragną być razem, na stałe wszedł do kanonu popkultury. Oprócz tego jednak, Romeo i Julia to głębokie i wciągające dzieło, które porusza zarówno problem skutków nieopanowanej nienawiści, jak i nierozsądnej miłości. Dogłębne, psychologiczne ujęcie bohaterów, tragiczne sploty okoliczności, śmierć, miłość, wina i odkupienie – to wszystko co tak charakterystyczne dla Shakespeare’a znalazło swoje miejsce w tym jakże słynnym dziele.

William Shakespeare

Romeo i Julia

William Shakespeare

Romeo i Julia

Tłumaczenie: Józef Paszkowski

ISBN: 978-83-63720-23-0

Wydawnictwo: Liber Electronicus (http://www.liberelectronicus.pl/)

ESKALUS – książę panujący w Weronie

PARYS – młody Weroneńczyk, szlachetnego rodu, krewny księcia

MONTEKIO i KAPULET – naczelnicy dwóch domów nieprzyjaznych sobie

STARZEC – stryjeczny brat Kapuleta

ROMEO – syn Montekiego

MERKUCJO – krewny księcia, przyjaciel Romea

BENWOLIO – synowiec Montekiego, przyjaciel Romea

TYBALT – krewny Pani Kapulet

LAURENTY – ojciec franciszkanin

JAN – brat z tegoż zgromadzenia

BALTAZAR – służący Romea

SAMSON i GRZEGORZ – słudzy Kapuleta

ABRAHAM – służący Montekiego

APTEKARZ

TRZECH MUZYKANTÓW

PAŹ PARYSA

PIOTR-służący, pomocnik Marty

DOWÓDCA WARTY

PANI MONTEKIO – małżonka Montekiego

PANI KAPULET – małżonka Kapuleta

JULIA – córka Kapuletów

MARTA – mamka Julii

Obywatele weroneńscy, różne osoby płci obojej, liczące się do przyjaciół obu domów, maski, straż wojskowa i inne osoby.

Rzecz odbywa się przez większą część sztuki w Weronie, przez część piątego aktu w Mantui.

Akt pierwszy

Prolog

Dwa wielkie domy w uroczej Weronie,
Równie słynące z bogactwa i chwały,
Co dzień odwieczną zawiść odnawiały,
Obywatelską krwią broczyły dłonie.
Lecz gdy nienawiść pierś ojców pożera,
Fatalna miłość dzieci ich jednoczy
I krwawa wojna, co z wieków się toczy,
W cichym ich grobie na wieki umiera.
Miłość, kochanków śmiercią naznaczona,
Wściekłość rodziców i wojna szalona,
Zerwana późno nad mogiłą dzieci,
Przed waszym okiem na scenie przeleci.
Jeśli nas słuchać będziecie łaskawi,
Błędy obrazu chęć nasza naprawi.

Scena pierwsza

Plac publiczny. Wchodzą SAMSON i GRZEGORZ uzbrojeni w tarcze i miecze

SAMSON
Dalipan, Grzegorzu, nie będziem darli pierza.

GRZEGORZ
Ma się rozumieć, bobyśmy byli zdziercami.

SAMSON
Ale będziemy darli koty, jak z nami zadrą.
1 2 3 4 5 ... 14 >>